i was so happy this day when i recieved my new fone, motorazr v3i, i know it’s not that new in town kasi it’s been a while na simula ng lumabas un sa market, ayaw ko kasi bumili ng bago, dhil mahal na mahal ko ang luma kong bf – samsung na ubod ng liit at cute. i was taking my shower when i thought of having a new one, so before leaving, i told chele to grab it for me and make sure that when i arrived back i’ll be having it in my hands. it was afternoon when she bought it, lahat ng details sinabi nia sa kin, ang bangis nga dw nung fone, cool indeed! so, eto ako, excited na umuwi ng bahay para makita at mahawakan, salamat at wlang staff meeting maaga ako nakauwi. the moment i arrived un agad ang inuna ko, ang ayusin ang fonebook at tones. nakipagchat ke mama, syempre mgyayabang ng konti, hehe tapos ngkayayaan ng kumain. then, worse came, on our way home, nasnatch un fone ko,,,ang bago kong bf inagaw ng iba sa kin, huhuhu. i was so shocked with the incident kasi me tinetxt ako, i dont have any idea naman na mahahablot un sa kin. then there’s this 2 guys on their motorbike, hinde sila mukhang snatcher, kasi ang gana pa nung motor nila, to think na kasasakay lang nila. then dumaan sila sa harapan ko, at wahlah, hinablot nung backrider un bago kong bf, sa pangyayari hinde ko alam kung pano ako nakatakbo ng matulin para lang habulin sila, kung d lang umilaw ang green sa stop light i know malaki ang chance ko na makuha ulit un fone ko, to think na bottle next dun sa intersection, cla agad makakaalpas ng mabilis. and there came the realisation na d ko na cla maabutan, mabilis sila kasi me motor sila ako mano mano. c chele nga napatunganga na lang sa bilis ng mga ngyari. to my delight, tumakbo ako ng matulin pauwi ng bahay para kunin un susi ng motor ko, i got the feeling na makikita ko sila, ang lakas ng pakiramdam ko na inde sila lalayo. pagkababa ko tinanong ako ni chi oi kung ano ang ngyari, then i told her nga, i asked her kung kaya bang i lock un fone ko here, she said yes, after sometime, pinigil nya na akong lumabas, sabi nia no use na dw at d nmin sila maaabutan…pero ang lakas talaga ng pakiramdam ko. i called jeff, i asked him about what’s the best thing to do, he got shocked kasi parang kanina lang dw happy ako to let hom know na me bago na nman ako ngaun i was almost crying na wla na un telepono. sad, sad, sad! nanginginig ako, goosebumps! namumutla, natakot ako sa nangyari, feeling ko nga hihimatayin ako, pero i tried to calm down, kahit sa loob ang sabi ay —-mga auff cla, lintek lang ang wlang ganti! makalipas ang ilang mahabang sandali, umakyat na ako sa room ko, tinawagan ko c jeff gamit un isa ko pang sim, i need someone to talk to, buti andyan sya ready makinig. he tried to comfort me, kahit pano natuwa namn ako. matagal ang usap nmin, telebabad, i need to speak out or else sasabog ako. ako ito, nahihirapan akong mgexpress ng nararamdaman ko, need ko lang mgsalita kahit pano.

sabi ng mga friends, blessing dw at wlang ngyari na masama sa kin…hay! ewan ko ba, basta mabigat pa din un pakiramdam ko. kung luma na un ok lang e hinde. ilang oras ko pa lang na nahahawakan tapos bigla na lang mawawala…hay, buti na lang anyan pa un samsung ko, inde ako iniiwan sa hirap man o ginhawa, mahal na mahal ko talaga un bf ko! pero mas masaya sana kung 2 sila na nasa tabi ko.